Ja sam w tym projekcie byłem odpowiedzialny za stworzenie serwisu WWW programu, jego wersji dla kiosków multimedialnych oraz mechanizmów wymieniających dane z bazą sklepu, hostowaną w “zasobach zewnętrznych”.

Projekt, od strony technicznej można określić jako średnio-skomplikowany, ale od strony organizacyjnej.. cóż, mnóstwo zdobytego doświadczenia :)
Przy okazji zdobywania – zdobyłem również wiele ciekawej wiedzy na temat oferowanych w Polsce hostingów, przez tzw. “wiodących dostawców usług internetowych” i ich zapatrywania się na klientów. Ale to już temat na oddzielny post.

Vibrator v = new Vibrator();

się nie powiedzie. Aby otrzymać obiekt Vibrator, potrzebujemy użyć metody getSystemService, którą znajdziemy w klasie android.content.Context.

Vibrator v = (Vibrator) context.getSystemService(Context.VIBRATOR_SERVICE);

Ale to nie wszystko, jeżeli nie chcemy otrzymać wyjątku na klatę, powinniśmy w pliku AndroidManifest.xml zaznaczyć, że aplikacja będzie używała wibratora. W tym celu do tego pliku dopisujemy:

    <uses-permission android:name="android.permission.VIBRATE"/>

Dla jasności cały przykładowy plik AndroidManifest.xml:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<manifest xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android"
      package="kubik.game.antris"
      android:versionCode="1"
      android:versionName="1.0">
    <uses-permission android:name="android.permission.VIBRATE"/>
 
    <application android:icon="@drawable/icon" android:label="@string/app_name" android:debuggable="true">
        <activity android:name=".Antris"
                  android:label="@string/app_name"
				  android:theme="@android:style/Theme.NoTitleBar.Fullscreen"
				  >
            <intent-filter>
                <action android:name="android.intent.action.MAIN" />
                <category android:name="android.intent.category.LAUNCHER" />
            </intent-filter>
        </activity>
    </application>
<uses-sdk android:minSdkVersion="7"></uses-sdk>
</manifest>

Zrobione. Teraz już możemy wibrować:

Vibrator v = (Vibrator) context.getSystemService(Context.VIBRATOR_SERVICE);
v.vibrate(500); //wibruj pół sekundy

No, teraz emulator służyć będzie tylko do testowania programów na innych konfiguracjach.

Pierwszy z nich to stworzenie własnego handlera do komunikatów:

class RefreshHandler extends android.os.Handler {
 
       @Override
       public void handleMessage(Message msg) {
           NaszaKlasa.this.update();
       }
 
       public void sleep(long delayMillis) {
           this.removeMessages(0);
           sendMessageDelayed(obtainMessage(0), delayMillis);
       }
};

oraz w NaszaKlasa (nie mylić z nk.pl) odpowiedniej metody, którą handler będzie wywoływał:

public class NaszaKlasa extend View {
    private RefreshHandler mRedrawHandler = new RefreshHandler();
 
    public void update() {
       mRedrawHandler.sleep(100);
    }
}

Aby zainicjować cykliczne wykonywanie się metody update() należy ją pierwszy raz wywołać “ręcznie”; następnie będzie ona wywoływana co zadany interwał czasu (w przykładzie co 100ms) z poziomu klasy RefreshHandler.

Drugi, to użycie klasy java.util.Timer – ten sposób wydaje się początkowy bardziej oczywisty, jednak jest o tyle niewygodny, że wymaga rozszerzenia naszej klasy o TimerTask. Do mojej aplikacji wybrałem więc pierwsze rozwiązanie, jednak wcale nie będę zaskoczony, gdy okaże się, że istnieje inne, lepsze rozwiązanie. Z jednej strony dokumentacja androida mówi, że jednym z głównych celów, do których są używane handlery, jest “wykonywanie pewnych zdarzeń w przyszłości”, a ponieważ jest to klasa z API androida, więc powinna być odpowiednio zoptymalizowana do zadań, które wykonuje. Z drugiej strony, do takich celów zwykle używało się właśnie klas podobnych do klasy Timer, ale może pora na zmianę przyzwyczajeń. :)

O handlerach poczytacie więcej w dokumentacji: http://developer.android.com/reference/android/os/Handler.html

public void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
       super.onCreate(savedInstanceState);
       setContentView(R.layout.main);
}

Niepokoić może odwołanie do obiektu R i wyświetlany na starcie błąd R cannot be resolve. Kilka minut zajęło mi rozwiązanie tej zagadki, a więc teraz w kilka minut spróbuję napisać jej wyjaśnienie :)

Otóż, podczas budowania projektu, automatycznie w folderze gen/ tworzona jest klasa R, zawierające statyczne definicje wszystkich obiektów, które umieścimy w folderze res/. Ponieważ dopiero co utworzyliśmy nowy projekt, więc klasa R nie została jeszcze wygenerowana i stąd na ekranie widzimy błąd. Wystarczy jednak zbudować projekt i po problemie.

Do czego służy ta klasa? Otóż dzięki niej, możemy odwoływać się do obiektów umieszczonych w folderze res/. Dajmy na to, że do folderu res/drawable/ mamy wrzucony obrazek ball1.png – wtedy w klasie R zostanie utworzony odpowiedni wpis:

public final class R {
    public static final class drawable {
           public static final int ball1=0x7f020000;
    }
}

Teraz, aby użyć gdzieś w kodzie nasz obrazek, wystarczy odwołać się do obiektu R.drawable.ball1, np. w taki sposób:

ImageView i = new ImageView(this);
i.setImageResource(R.drawable.ball1);

No, to było takie wytłumaczenie totalnego laika dla laików :) Więcej o zasobach można poczytać pod adresem http://developer.android.com/guide/topics/resources/index.html oraz w dokumentacji http://developer.android.com/reference/android/content/res/package-summary.html.

Jak na razie pomogło dopisania do eclipse.ini (znajdujący się w głównym katalogu, w którym zainstalowano eclipse) ustawienia:

-XX:MaxPermSize=256m

tak wygląda obecnie u mnie cały plik eclipse.ini:

-startup
plugins/org.eclipse.equinox.launcher_1.0.201.R35x_v20090715.jar
--launcher.library
plugins/org.eclipse.equinox.launcher.win32.win32.x86_1.0.200.v20090519
-product
org.eclipse.epp.package.jee.product
--launcher.XXMaxPermSize
256M
-showsplash
org.eclipse.platform
--launcher.XXMaxPermSize
256m
-vmargs
-Dosgi.requiredJavaVersion=1.5
-XX:MaxPermSize=256m
-Xms40m
-Xmx512m

Jednak skutecznym rozwiązaniem, które pozwoli zapomnieć o tym komunikacie jest ustawienie wersji kompilatora Javy dla projektu: Project -> Properties, wybieramy zakładkę Java Compiler i włączamy opcję Enable project specific settings oraz odpowiednio ustawiamy Compiler compliance level.

Eclipse zainstalowany, SDK zainstalowane, no to jazda.

Dokładną instrukcję instalacji środowiska znajdziecie pod adresem http://developer.android.com/sdk/index.html.

3.625e+8

do postaci liczby całkowitej? Tu, podobnie jak w starym dobrym języku C, przychodzi nam na pomoc funkcja sscanf(), która parsuje parametr wejściowy zgodnie z podanym formatem. Rozwiązanie dla naszego przypadku jest:


$number = '3.625e+8';
$result = sscanf($number, '%e');
print $result[0]; //wyświetla 362500000


Sklep został stworzony na moim nowym silniku happytrade® cosmo edition – jeżeli i Ty chciałbyś zbudować swój mocno zindywidualizowany sklep internetowy, to zapraszam :)