- (void)startMonitoringForRegion:(CLRegion *)region desiredAccuracy:(CLLocationAccuracy)accuracy

that can send events (even while application is in background) when phone is entering or leaving specified area.

But there are two “small” disadvantages:

1) Works only on iphone 4 and newer
2) It’s based on cell position (not GPS!) so accuracy is about houndreds of meters

Could be so beautiful.. :)

I resigned from HttpsUrlConnection and made directly communication using sockets. However, it didn’t solve problem – every call to SSLSocket.getSession() took the same 5 to 10 seconds as before.

Finaly, I found solution. There is a bug in Android prior to 4.0 version, which makes reverse DNS lookup for every https request. So, when you have no access to dns servers, it takes long time. To fix problem you can use code from:

http://code.google.com/p/android/issues/detail?id=13117#c14

Voila!

InetSocketAddress bindInetAddr = new InetSocketAddress(bindAddr, bindPort);
DatagramSocket ssdpUniSock = new DatagramSocket(bindInetAddr);

The second line causes InvalidArgumentException error. Fortunately, the solution exists and is quite simple. Instead of creating an instance of DatagramSocket, you can obtain in from DatagramChannel and then bind an address:

DatagramChannel channel = DatagramChannel.open();
DatagramSocket ssdpUniSock = channel.socket();
InetSocketAddress bindInetAddr = new InetSocketAddress(bindAddr, bindPort);
ssdpUniSock.bind(bindInetAddr);


Voila, done!

Vibrator v = new Vibrator();

się nie powiedzie. Aby otrzymać obiekt Vibrator, potrzebujemy użyć metody getSystemService, którą znajdziemy w klasie android.content.Context.

Vibrator v = (Vibrator) context.getSystemService(Context.VIBRATOR_SERVICE);

Ale to nie wszystko, jeżeli nie chcemy otrzymać wyjątku na klatę, powinniśmy w pliku AndroidManifest.xml zaznaczyć, że aplikacja będzie używała wibratora. W tym celu do tego pliku dopisujemy:

    <uses-permission android:name="android.permission.VIBRATE"/>

Dla jasności cały przykładowy plik AndroidManifest.xml:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<manifest xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android"
      package="kubik.game.antris"
      android:versionCode="1"
      android:versionName="1.0">
    <uses-permission android:name="android.permission.VIBRATE"/>
 
    <application android:icon="@drawable/icon" android:label="@string/app_name" android:debuggable="true">
        <activity android:name=".Antris"
                  android:label="@string/app_name"
				  android:theme="@android:style/Theme.NoTitleBar.Fullscreen"
				  >
            <intent-filter>
                <action android:name="android.intent.action.MAIN" />
                <category android:name="android.intent.category.LAUNCHER" />
            </intent-filter>
        </activity>
    </application>
<uses-sdk android:minSdkVersion="7"></uses-sdk>
</manifest>

Zrobione. Teraz już możemy wibrować:

Vibrator v = (Vibrator) context.getSystemService(Context.VIBRATOR_SERVICE);
v.vibrate(500); //wibruj pół sekundy

No, teraz emulator służyć będzie tylko do testowania programów na innych konfiguracjach.

Pierwszy z nich to stworzenie własnego handlera do komunikatów:

class RefreshHandler extends android.os.Handler {
 
       @Override
       public void handleMessage(Message msg) {
           NaszaKlasa.this.update();
       }
 
       public void sleep(long delayMillis) {
           this.removeMessages(0);
           sendMessageDelayed(obtainMessage(0), delayMillis);
       }
};

oraz w NaszaKlasa (nie mylić z nk.pl) odpowiedniej metody, którą handler będzie wywoływał:

public class NaszaKlasa extend View {
    private RefreshHandler mRedrawHandler = new RefreshHandler();
 
    public void update() {
       mRedrawHandler.sleep(100);
    }
}

Aby zainicjować cykliczne wykonywanie się metody update() należy ją pierwszy raz wywołać “ręcznie”; następnie będzie ona wywoływana co zadany interwał czasu (w przykładzie co 100ms) z poziomu klasy RefreshHandler.

Drugi, to użycie klasy java.util.Timer – ten sposób wydaje się początkowy bardziej oczywisty, jednak jest o tyle niewygodny, że wymaga rozszerzenia naszej klasy o TimerTask. Do mojej aplikacji wybrałem więc pierwsze rozwiązanie, jednak wcale nie będę zaskoczony, gdy okaże się, że istnieje inne, lepsze rozwiązanie. Z jednej strony dokumentacja androida mówi, że jednym z głównych celów, do których są używane handlery, jest “wykonywanie pewnych zdarzeń w przyszłości”, a ponieważ jest to klasa z API androida, więc powinna być odpowiednio zoptymalizowana do zadań, które wykonuje. Z drugiej strony, do takich celów zwykle używało się właśnie klas podobnych do klasy Timer, ale może pora na zmianę przyzwyczajeń. :)

O handlerach poczytacie więcej w dokumentacji: http://developer.android.com/reference/android/os/Handler.html

public void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
       super.onCreate(savedInstanceState);
       setContentView(R.layout.main);
}

Niepokoić może odwołanie do obiektu R i wyświetlany na starcie błąd R cannot be resolve. Kilka minut zajęło mi rozwiązanie tej zagadki, a więc teraz w kilka minut spróbuję napisać jej wyjaśnienie :)

Otóż, podczas budowania projektu, automatycznie w folderze gen/ tworzona jest klasa R, zawierające statyczne definicje wszystkich obiektów, które umieścimy w folderze res/. Ponieważ dopiero co utworzyliśmy nowy projekt, więc klasa R nie została jeszcze wygenerowana i stąd na ekranie widzimy błąd. Wystarczy jednak zbudować projekt i po problemie.

Do czego służy ta klasa? Otóż dzięki niej, możemy odwoływać się do obiektów umieszczonych w folderze res/. Dajmy na to, że do folderu res/drawable/ mamy wrzucony obrazek ball1.png – wtedy w klasie R zostanie utworzony odpowiedni wpis:

public final class R {
    public static final class drawable {
           public static final int ball1=0x7f020000;
    }
}

Teraz, aby użyć gdzieś w kodzie nasz obrazek, wystarczy odwołać się do obiektu R.drawable.ball1, np. w taki sposób:

ImageView i = new ImageView(this);
i.setImageResource(R.drawable.ball1);

No, to było takie wytłumaczenie totalnego laika dla laików :) Więcej o zasobach można poczytać pod adresem http://developer.android.com/guide/topics/resources/index.html oraz w dokumentacji http://developer.android.com/reference/android/content/res/package-summary.html.

Jak na razie pomogło dopisania do eclipse.ini (znajdujący się w głównym katalogu, w którym zainstalowano eclipse) ustawienia:

-XX:MaxPermSize=256m

tak wygląda obecnie u mnie cały plik eclipse.ini:

-startup
plugins/org.eclipse.equinox.launcher_1.0.201.R35x_v20090715.jar
--launcher.library
plugins/org.eclipse.equinox.launcher.win32.win32.x86_1.0.200.v20090519
-product
org.eclipse.epp.package.jee.product
--launcher.XXMaxPermSize
256M
-showsplash
org.eclipse.platform
--launcher.XXMaxPermSize
256m
-vmargs
-Dosgi.requiredJavaVersion=1.5
-XX:MaxPermSize=256m
-Xms40m
-Xmx512m

Jednak skutecznym rozwiązaniem, które pozwoli zapomnieć o tym komunikacie jest ustawienie wersji kompilatora Javy dla projektu: Project -> Properties, wybieramy zakładkę Java Compiler i włączamy opcję Enable project specific settings oraz odpowiednio ustawiamy Compiler compliance level.

3.625e+8

do postaci liczby całkowitej? Tu, podobnie jak w starym dobrym języku C, przychodzi nam na pomoc funkcja sscanf(), która parsuje parametr wejściowy zgodnie z podanym formatem. Rozwiązanie dla naszego przypadku jest:


$number = '3.625e+8';
$result = sscanf($number, '%e');
print $result[0]; //wyświetla 362500000